Case study: Meetonzekerheden en e-merk voor afvulsysteem

Hoe stel ik mijn afvulsysteem efficiënt in voor het samenstellen van maaltijden in een doos? Die vraag stelde een verpakker zichzelf. De door hem verpakte maaltijden worden samengesteld uit verschillende maaltijdcomponenten, zoals saus, rijst, kruiden en marinade. De optelling van de hoeveelheid product in de componenten wordt op de doos gedeclareerd en het totaal moet voldoen aan de eisen voor het voeren van het e-teken. Aan NMi wordt gevraagd een rekenmodel te ontwikkelen voor het vulsysteem.

Afvulsysteem

Een deel van de maaltijdcomponenten wordt ingekocht. Een ander deel wordt door het bedrijf zelf afgevuld en staat op voorraad. Het bedrijf vult uiteindelijk zelf af voor een specifieke order. Van de al bestaande partijen met componenten zijn de volgende gegevens beschikbaar: de gemiddelde hoeveelheid product, de standaardafwijking en het (gemeten of berekende) percentage voorverpakkingen met een hoeveelheid product onder de TU1-grens van elke component.

Om te zorgen dat de hoeveelheid product in de samengestelde maaltijd voldoet aan de eisen, ontwikkelde NMi een model dat berekent welke partijen standaard maaltijdcomponenten met elkaar te combineren zijn en wat het streefgewicht is in de nog te vullen componenten. Hierbij wordt rekening gehouden met de ondergrenzen voor hoeveelheid product in individuele voorverpakkingen (TU1- en TU2-grens) van de verschillende componenten en de meetonzekerheid van het systeem.